بلندقامتان

كار تيم ملی واليبال با مقام هشتمی المپيك به پايان رسيد.

امروز خواستم يه دلنوشته بنويسم..از تلاش بلندقامتان تيم.

تيمی كه تنها رشته تيمی ما تو المپيك بود..

واقعا از تمام زحماتتون ممنونيم .هشتمی در آوردگاه المپيك كار يك نفر نبود!

كار كاپيتان يا بهتره بگم پنجه طلای ترك تبارمان بود..كار دفاع های بینقص سيدمان..

و حـتی اسپك های كوبنده شهرام محمودی و امير غفور و ميلاد تيممان...

هممون لذت برديم از سرويس های بی امان فرهاد قائمی و موجی های عادل غلامی..

هممون شاد می شديم از خوشحالی های منحصر به فرد ميرزاجانپور...

و تحسين می كرديم روحيه دادن های مهدی مهدوی به كاپيتان و ديگر بازيكنان..

و تشويق می كرديم تلاش مرندی را برای پر كردن جای ظريف با تجربه...

و همراه با حمزه زرينی و مصطفی شريفات تيم را ياری كرديم...

بدونيد همه واليبال دوستان نه بلكه همه ملت ايران با شاديتون شاد شديم و با غمتون ناراحت.

بدونيد كه ما با برد شما طرفدارتون نشديم كه با باخت ها رهاتون كنيم...

اين نمايش خيره كنندتون آن هم در اولين حضورتون در المپيك قابل ستايشه...

واقعــــا ممنونيم كه با تلاش بی وقفتون ايران و ايرانی رو به دنيای ورزش معرفی كرديد..

اميدواريم هميشه سالم و شاد باشيد و هرروز بيشتر بدرخشيد.

يـــــــا علـــــی بلندقامتان!!!

` سرچشمه معرفت ...